Noordkaap in winter

De voorbereidingen

Voor zo'n winterrit zijn er wel wat speciale voorbereidingen nodig om je te wapenen tegen de kou en de gladde wegomstandigheden, 4000 a 5000Km te gaan over spekgladde wegen en we moeten rekenen op temperaturen van -40 gr! Daarom hebben we de zijspanmotoren voorzien van winterbanden (Vredestein snow plus) en verwarmings draad om de ergste kou van het blok te houden, voor persoonlijk gerief is er handvatverwarming aangebracht plus stuurmoffen. Wat kleding betreft hadden we allemaal "mickey mouse" laarzen met een oppmpbare luchtlaag erin, verder is het een kwestie van winddichte kleding met veel lagen.

1 feb: Verzamelen in de Motorschuur

Na een dag van werken en pakken ga ik in de avond richting Motorschuur (ca 200Km), onderweg is nog de koppelingshevel losgeschoten zodat ik de laatste kilometers zonder koppeling moest afleggen. Dat begint goed met het eerste sleutel moment want aangekomen bij de motorschuur konden we de koppeling gaan repareren, hierbij meteen de slangklemmen van de carburateurs vervangen welke twijfelachtig waren.
Na het gesleutel tijd voor bier, de rest van de groep was al aanwezig en de 4 zijspannen stonden klaar voor het noordkaap avontuur. Theo zou als bakkenist met Antonio mee rijden en afwisselen met Dennis, Gijs had een Tipi achtige tent mee met een zelf gebouwde hout kachel.

2 feb: Eindelijk op weg

Het duurde nog tot een uur of twaalf voordat we op weg gingen, nog de laatste dingen pakken en afscheid nemen van de mensen die bij de pre party aanwezig waren plus motorschuur crew. Het duurde niet lang of stonden alweer aan de kant om te sleutelen, iets met Bougies en WD40 of zo....de BMW van Gijs wilde niet helemaal goed lopen met de regen. Onderweg naar Kiel nog een ander spannend moment...ik was mijn sleutels kwijt, blijkt dat deze bij het in de broekzak steken hun weg hadden gevonden richting laars. Met de reserve sleutels konden we verder en bij de boot in Kiel vond ik de sleutels weer terug, na een poosje wachten in de haven konden we aan boord. Eenmaal in de hut probeerde Antonio met de laptop verbinding te maken internet om het weblog bij te houden, we hadden onze eigen drank mee dus we kwamen de avond wel door.

3 feb: Naar Enebakk en BMW perikelen

Na een goed ontbijt gingen we van boord en waren we in Zweden, eerst mijn achterband oppompen die wat zacht was geworden en Antonio weer met de laptop aan de gang. Eenmaal onderweg maken we kennis met de gladheid, vooral omdat het ene stuk wel en het andere stuk niet glad is was dit best wel spannend. Opeens zette Gijs zijn span aan de kant omdat hij iets vermoedde wat niet klopte, het lager van het zijspanwiel had het begeven. Een reserve lager was gelukkig aanwezig en na wat gesleutel was het euvel weer verholpen, we kunnen weer verder waarbij er langzaamerhand steeds meer sneeuw te zien is.
We worden gastvrij ontvangen door Ot en Linda waar we een goede slaapplaats in de kelder krijgen, maar eerst moet er weer gesleuteld worden want Antonio had wat rare geluiden gehoord in zijn versnellingsbak. Na het eten gaan we druk aan de gang met de BMW van Antonio, versnellingsbak eruit en andere versnellingsbak erin (ehh nee die was ook niet goed). Dus de reserve versnellingsbak die Antonio had meegenomen (toeval) uit elkaar halen en iets doen met vulringen en weer in elkaar zetten, daarvoor moest wel verwarmd worden en gelast (speciaal gereedschap maken) en kostte veel tijd. Het werd laat maar was gezellig en de stemming zat er goed in, een deel bij het kamvuur en een deel van de groep in de schuur om te sleutelen.

4 feb: Nog meer gesleutel

Vandaag gaan we eerst naar een bandengarage waar we spikes laten schieten in de, voordat het zover is versliest Gijs bijna zijn voorspatbord en blijkt bij mij de achterrem niet goed te zijn. Voor mij gold een remverbod en zo komen we aan bij de garage, daar kon begonnen worden met de spikes schieten met dank aan Ot en Linda voor het maken van de afspraken.
In de garage bereiden we de motor voor op het spikes schieten en kijk ook naar de achterrem, er blijkt een bout te zijn afgebroken waardoor de remblokken ook zijn beschadigd. BMW remblokken passen ook en zo kon ik die van Gijs monteren plus een nieuwe bout, we waren uren bezig daar met het spikes gebeuren en na 11 wielen begaf het schiet apparaat het en had Dennis iets minder spikes dan de bedoeling was. Bij het wegrijden hadden we nog iets met een oliepijlstok die vergeten was en daarna konden w e op weg richting Hamar, bij Oslo gebeurde weer het een en ander en er moest weer gesleuteld worden. Bij Dennis klopte zijspanafstelling niet meer en bij Gijs kwam er rook uit de koplamp en diverse elekridche functies vielen uit, mazzal genoeg konden we terecht bij de Yamaha dealer om het een en ander in een echte werkplaats in orde te brengen. Tot negen uur 's Avonds zijn we bezig geweest waarbij we ook nog ontdekte dat bij Gijs een van de voorveren gebroken was, we gingen weg met een gelaste schoorstang, een gerepareerde draadboom en voor Gijs twee maagdelijk rode schokbrekers. Rond elf uur komen we aan bij een bevriende motorrijder waar we kunnen logeren en een fantastische maaltijd krijgen, 'eat like pigs' zij hij nog en voorzien van de nodige alcoholische versnaperingen gaan wij slapen.
De teller van sleutel momenten staat inmiddels op negen en we zijn nog maar een paar dagen onderweg, dat belooft nog wat.

5 feb: Naar Trondheim en spelen in de sneeuw

Inmiddels ligt er steeds meer sneeuw op de weg en kunnen we al goed profiteren van de spikes, soms loopt de snelheid op tot rond de 100Km/h over puur ijs! Het wordt een prachtige rit zonder problemen, heerlijk winters en iedereen had het naar zijn zin getuige de big smiles op de gezichten. Vlak voor Trondheim begon mijn Guzzi een geluid te maken als een Harley, de uitlaat was losgekomen maar dat werd met een hamer en een bout snel verholpen. Uiteindelijk kwamen we aan bij MC Rams waar we welkom waren om te overnachten, een geweldg clubhuis in een legerbarak. Het was erg leuk om hier te zijn en we kregen zelfs een rondleiding in de geheime kelder, hier stonden de vele chopper projecten in een mega grote werkplaats (een hoog OCC gehalte). verder kwamen we ook bij een ruimte war ze zelf een motortestbank hadden gemaakt, ook stond er een zelfgebouwde stermotor. Na de indrukwekkende rondleiding nog wat nafeesten aan de bar en dan weer veel te laat slapen, we sliepen wat verspreid en daardoor hadden we de volgende ochtend moeite om elkaar te vinden.

6 feb: Een dag extra in Trondheim

Na afscheid te hebben genomen van de Rams gaan we weer op pad..tenmiste dat dachten we! Dennis meldde dat hij een gebroken gaskabel heeft en we kunnen weer sleutelen. Toen de gaskabel weer hersteld was gingen we weg maar na 200m sloeg de Harley weer af en was ook niet meer aan de gang te krijgen, weer terug naar het clubhuis en verder sleutelen. Het euvel was uiteindelijk de ontsteking die niet naar behoren werkte, de Rams hadden nog wel iets liggen wat we konden gebruiken. Ondertussen is er ook nog aan de motor van Gijs gewerkt, de verlichting werkte nog steeds niet helemaal volgens specificatie. Het duurde uiteindelijk bijna de hele dag voordat we klaar waren dus we besloten om nog een nacht bij de Rams te blijven, weer een avondje feesten in het clubhuis was helemaal geen straf en we hadden toch nog een dag voorsprong op het schema. Het clubhuis beschikte ook over een uitgebreide keuken en eetzaal en daar hebben we deze dagen ook dankbaar gebruik van gemaakt, alles perfect geregeld dus.

7 feb: Op naar Zweden en duiken in de sneeuw

Een nieuwe poging om vanuit Tronheim te vertrekken lukte beter, we besloten om verder te gaan via Zweden. Het weer in Zweden was droger en kouder en dat had de voorkeur boven de natte E6 blijven volgen, het nadeel van de E6 was vooral de regen en het steeds dicht slaan van het vizier door de pekel. Het werd een mooie rit door een maagdelijk wit landschap, in combinatie met de zon was het ook zeer aangenaam. Via de Rams hebben we een adres van een Motorclub (Eagles MC) waar we langs kunnen voor de koffie, door een probleem met mijn achtervelg waar een scheur in zat werd het de overnachting.
Onderweg wist Dennis tot grote hilariteit van ons zijn Harley vakkundig in een sneeuwberg te parkeren, een scherpe bocht naar links waar hij rechtdoor ging. Tot ergenis van Dennis moest iedereen eerst foto's maken en filmen voordat we gingen helpen om het span uit te graven, wat een lol.
De Eagles MC zat gehuisvest in een groot landhuis met een hoog Dallas gehalte, daar was ook een werkplaats aanwezig waar we geprobeerd hebben om de velg te lassen. We hebben weer een gezellige avond gehad en het werd ook weer veel te laat, aan alles was gedacht....ok aan het bordje "Toxic gas" op de WC deur.

8 feb: Verder naar het noorden

Opnieuw problemen met het starten van de Harley! er gaat geen dag voorbij zonder sleutelen en weer hoor je het grinkel van divers gereedschap om de ontsteking weer tot leven te wekken. Het wordt dus weer middag voordat we kunnen rijden en dat betekent dan ook weer in het donker rijden voor een groot deel, we bereiken dan ook Arvidsjour laat in de avond waar we bij Borre kunnen overnachten in een verwarmde garage. Na eerst een Pizza te hebben gegeten gaan we nog wat stappen, via een groep Duitsers die we daar ontmoeten komen we nog bij een afterparty terecht welke later door de politie wordt beeindigd.

9 feb: Door naar Kiruna

Nog steeds is het starten van de Harley niet eenvoudig en is de gaskabel van Gijs ook nog niet zoals het moet, bij mij nog wat prutsen aan achterlicht die het niet doet dus weer uitgebreid sleutelen. Als we uiteindelijk op pad gaan dan dondert er bagage van mijn motor dat blijkbar niet goed is vastgezet, even later raak ik een stuk ijs dat ongelukkigerwijs onder de motor komt en de hele tussendemper er tussenuit slaat. Het lukt om de demper weer op zijn plaats te krijgen maar er is wel een bout afgebroken, verder is de zaak aardig verbogen waardoor het niet meer optimaal pastte.
Toen we zo'n 100Km verder waren bleek dat Dennis een deel van zijn bagage kwijt was, 60Km teruggereden maar niet meer gevonden..... We hadden nog overwogen om de Tipi op te zetten maar Theo zakte zo diep in de 3meter laag sneeuw dat dat geen optie meer was, er moest bijna een rescue team aan te pas komen om theo uit de sneeuw te halen. We besloten om weer door te rijden en komen laat aan in Kiruna bij Svinkallt MC, weer tof clubhuis waar de motoren naar binnen konden voor het broodnodige onderhoud. Bij Dennis werkte de voorrem niet meer en ik ging maar eens kijken hoe ik dat stukje bout uit de cilinderkop kan krijgen, dat lukte door eerst een gaatje te boren in de bout en daarna een inbussleutel erin te tikken waardoor ik de bout eruit kon draaien. Verder weer een poging gedaan om de velg weer te lassen omdat de band weer langzaam leegliep, deze velg zal straks echt vervangen moeten worden.

10 feb: Ijshotel

Omdat we bijna de hele nacht gesleuteld hebben worden we ook pas laat wakker in het clubhuis van Svinkallt, ontbijt koffie en dan nog even wat spelen in de sneeuw. Zonder problemen kunnen we vertrekken en brengen een bezoek aan het IJshotel, hier kunnen we allemaal kamers bekijken welke geheel van ijs zijn inclusief meubilair. Het mooist zijn de thema kamers waar kunstenaars allerlei sculpturen hebben gemaakt, ook een bar waar je een drankje geserveert krijgt in een glas van IJs (glas mag je meenemen). Indrukwekkend was het allemaal, een overnachting kost een vermogen maar dan is het ook wel iets bijzonders.
Als we van het Ijshotel wegrijden is het alweer donker maar dat zijn we nu wel gewend, een paar uur rijden en dan komen we aan in Karesuando op de grens met Finland. Hier huren we een huisje voor een nacht en we doen ook nog wat inkopen, en rustige dag zonder sleutelen.

11 feb: Naar Alta

Na wat gepruts aan gaskabels en de choke van Antonio kunnen we op weg en rijden na wat inkopen doen Finland binnen, het is gaskabeldag want na enige tijd breekt hij bij mij, ik vernieuw ze maar meteen allebei terwijl de temperatuur -10 is. Omdat de zon schijnt en windstil is valt het met de voelbare kou wel mee, voor Gijs een mooi moment om zijn sneeuwschoenen uit (weer spelen in de sneeuw).
Het wordt een prachtige rit waarbij we ook veel rendieren hebben gezien, wat is lapland toch mooi! Als het donker is bereiken we Alta waar we verblijven in het clubhuis van Spifire MK. Ook ontmoeten we de buren van Bunkers Mc waar we worden uitgenodigd om met sneeuwscooters te spelen, Gijs en Antonio zijn hier twee jaar geleden ook geweest.

12 feb: een dag in Alta

Het belangrijkste vandaag is het regelen van het convooi naar de noordkaap, deze is namelijk in de winter afgesloten voor verkeer. Alleen onder begeleiding van een sneeuschuiver en een volgauto was het mogelijk om de kaap te bereiken, via Jantour die in een autoaccessoires bedrijf werkt lukt dit uiteindelijk. Tegen het einde van de middag gaan we naar ..... van MC Bunkers om te eten en met sneeuwscooters te spelen, ook bleek hij nog een Guzzi achterwiel te hebben welke speciaal voor zijspangebruik is gemaakt....wat een mazzel. Ik zou dat wiel kunnen overnemen en hij had ook nog een schommelvoorvork staan, daar kom ik later nog op terug.

13 feb: op naar de noordkaap

Met moeite is het convooi geregeld omdat de weersvooruitzichten zeer sclecht waren...storm! toch konden we op pas het werd inderdaad vechten tegen de storm en de enorme sneeuw vlagen die het zicht ontnamen. De eerste pas kwamen we nog wel over maar dan was de weg al afgesloten! wachten op een konvooi was het advies. Daarna weer verder in konvooi rijden en weer wachten bij het volgende traject, schuilen tegen de koude wind deden we de meest bizarre plaatsen zoals een toiletgebouw. Later vonden we een verlaten bouwkeet of zoiets waar we 3 uur hebben doorgebracht met een kaars als verlichting , ook weer wachten op komst van een konvooi. Ondertussen vormden zich de meest bizarre ijssculpturen op onze motoren en waren zelfs de uitlaatbochten niet meer heet genoeg om het tegen te gaan...het was gruwelijk koud. Laat in de avond komen we aan bij het hotel zo'n 30Km onder de kaap, ze waren verbaasd dat we nog aankwamen want dit gebied was officieel geheel afgesloten van de wereld, kunnen we nog terug?

Noordkaap bereikt!

Vandaag een mooie dag en we begven ons naar de afgesproken plek waar het konvooi zou aanvangen, bij het wachten verwijder ik 20Kg IJs wat nog steeds op de motor vat geplakt zit. Daarna volgt de rit naar de kaap die in vergelijk met gisteren een makkie leek, steeds woester wordt het landschap in heb het gevoel dichtbij het einde van de wereld te zijn. Onherbergzaam en woest tekenen de rotsen zich af tegen de deels bewolkt en deels blauwe hemel, gewoon een prachtig gezicht zo. Op een bepaald moment doemt de bekende bol op en in tegenstelling tot de zomermaanden mogen we nu helemaal doorrijden tot dit monument. We blijven even op de kaap om de indrukken op ons te laten inwerken, dan volgen de nodige SMS, telefoon en weblog updates.
Dan volgt er de terugweg naar Alta die weer bar en boos wordt, zeker als het donker wordt is het spannend. Weer konvooien en bijna blind rijden door alleen maar een achterlichtje te zien van je voorganger, als die wegvalt zie je echt niets meer! Aangekomen in Alta eerst maar naar de Chinees waar ze geen rijsttafel voor 5 personen kunnen serveren, dan voor 6 personen maar want we hebben honger! We kwamen erachter dat een 6 persoons rijsttafel ook nog niet veel is, wat zijn ze zuinig hier of ligt het aan ons..... Nog even wat inkopen doen en weer terug naar het clubhuis voor nog wat gezelligheid en zo, daar werden we gefeliciteerd met het bereiken van de kaap.

15 feb: Primus Borealis

Vandaag gaan we het kamp opbouwen voor het Primus Borealis treffen, we hebben voor hun uit Zweden rendiervlees meegenomen. Vanaf nu leven we een beetje zoals de nomaden hier in tenten, het treffen is ook zeer kleinschalig met 8 motoren waarvan 4 van ons. Een aantal gingen nog wat inkopen doen en op zoek naar hout, die kwamen ook Sjaak Lucassen tegen en crew. Het treffen zelf werd gehouden in een legertent met kachel, het was -13 en het rendiervlees in bouillon smaakte voortreffelijk evenals het bier en finse Vodka. Rond de kachel in de tet werd het spekglad en dat hebben met name theo ook geweten, het heeft wel iets in zo'n tent.

16 feb: Treffen en gesleutel

Een nacht in de tipi geslapen met -15, de kachel deed in het begin zijn werk maar in de loop van de nacht werd het toch wel koud. Een goed slaapzak is echter wel de oplossing, echt koud heb ik het niet gehad. vandaag moet er toch wat geregeld worden voor mijn achterwiel want morgen is het weer rijden, eerst naar Odd bij de bunkers MC langs om het wiel op te halen. Onderwijl komen Sjaak en crew langs en vindt er ook nog een interview van de lokale krant plaats, we tekenen ook de vlag voor Kika waarvoor Sjaak deze tocht onderneemt.
Het wiel past bijna... behalve de remschijf! om dit passend te krijgen moeten er een stel moeren op de naaf gelast worden bewijze van afstandbussen, het duurde wel een tijd voordat de hele zaak helemaal uitgelijnd was maar dan kunnen we eindelijk weer gaan feesten. Behalve het achterwiel heeft de hele motor groot onderhoud gehad, zo zijn ook alle veren harder gezet en zijn allerlei boutjes en moeren vastgezet of vervangen die het door metaalmoeheid hadden begeven. Het is toch ongelooflijk wat een slijtageslag deze tocht is voor het materieel, metaalmoeheid......

17 feb: weer terug

Vol goede moed en met bijna gereviseerde motoren gaan we vandaag weer terug richting huis, een mooie rit ging dan ook vlekkeloos totdat..... ja het is nog steeds glad en toen een stel rendieren besloten de weg op te lopen ging Antonio in de remmen, Gijs wist ook nog op tijd tot stilstand te komen maar Theo die op het span van Dennis reed knalde bij Gijs achterop. voorspatbord in de kreukels van de Harley en bij Gijs de kachel zodanig naar voren geschoven dat deze geheel klem kwam tussen motor en zijspan. Ik zelf reed achteraan en had genoeg tijd om tot stilstand te komen, na wat richt en uitdeukwerk van het voorspatbord konden we weer verder. We vonden een overnachting in Finland in een houten huisje en dat was weer een prima plek zo te zien, sauna en droogkast ontbraken niet. ik was wel blij dat ik boven kon slapen met wat ventilatie want Dennis had het onzalige idee gehad om de Sauna aan te zetten en niemend wist meer hoe die uit moest, gevolg het was gewoon stikheet in het hok ondanks de lage buitentemp van -15.

18 feb: Aurora Choppers

Ons volgende doel is het bereiken van Aurora Choppers Ulea, dat gebeurt zonder problemen en gesleutel en we bereiken AC dan ook volgens planning. Nog steeds rijden we al slippend en met soms hele stuifsneeuw wolken over de weg, het was soms niet te voorkomen dat we met het span een keer dwars op de weg kwamen te staan. Een voorval deed zich nog wel voor, Dennis raakte de inhoud van zijn uitlaat wee kwijt. Theo vond dat de uitlaat zonder binnenwerk beter klonk maar daar was Dennis het niet helemaal mee eens, die discussie werd nog een paar keer doorgezet.
Bij AC werden we weer gastvrij ontvangen en ook hier weer een prima clubhuis met werkplaats en Sauna, het werd behoorlijk laat en de drank vloeide ook rijkelijk voordat we gingen slapen.

19 feb: Weer op weg

Omdat het toch wel laat werd de vorige dag gingen we ook pas laat op pad, nu was het mijn achterrem die het begaf. Door de wisseling van het achterwiel is de blokkering die voorkomt dat de rem gaat meedraaien niet optimaal meer en het onvermijdelijke gebeurde, bij stevig remmen schiet de zaak los en draait een stuk mee met een gescheurde remslang als gevolg. Een nieuwe slang wordt gekocht bij een hydrauliek specialist evanls wat slangklemmen, het kan weer gerepareerd worden. Daarna op pad en we komen uiteindelijk aan bij de Woodlands MC die een enorm groot clubhuis hebben!, er volgen weer de nodige sleutel sessies bij de club dat inmiddels een vast ritueel begint te worden.

20 feb: van MC naar MC

Na een prima overnachting en goede verzorging gaan we weer op pad, de motoren zijn weer in orde gemaakt en klaar voor een rit van 400Km. Onderweg nog een balanspijp afgebroken bij Gijs, kleinigheidje hou je toch. Ook was er weer iets met de uitlaat van Dennis, laat het nu zo... hij klinkt zo mooi zonder uitlaat! Uiteindelijk komen we aan bij North Trail MC waar we weer in een clubhuis zijn waar je bek van openvalt, hoe doen ze dat toch in scandinavie? We werden ook nog getrakteerd op live muziek van een band die kwam repeteren, altijd leuk!

21 feb: Trage start

Iedereen was betijds op en klaar om te vertrekken maar helaas....de HD wilde niet starten, na wat klooien met bougies en aanslepen met een BMW kwam er langzaam weer leven in de Amerikaan. Eindelijk rijden, en na redelijk schone wegen de laatste tijd hebben we weer sneeuw. Bij de volgende tankstop constateert Gijs dat het wiellager van het zijspanwiel weer naar zijn grootje is, er waren nog reserve lagers en na een uur sleutelen konden we weer verder. We brengen nog een bezoek aan Redwings MC in Mora welke welliswaar gesloten is maar waar we toch nog even koffie kunnen drinken, we hoopte Cor te treffen maar die was er niet. Hierna weer problemen met de HD vanwege het vochtige weer, 1-0 voor de WD40! Uiteindelijk kunnen we in een Stuga overnachten.

22 feb: Naar Primus Bjoneroa

Eerst naar Oslo voor nieuwe remblokken voor de HD want doordat de voorrem het niet deed raakte de achterrem behoorlijk versleten, eigenlijk zouden de remblokken pas op het treffen worden vervangen maar dat werd al zo'n 20Km vanaf Oslo noodzakelijk. We komen in het donker aan op het treffen waar 6 andere Alzheimers ons al opwachten, het wordt een gezellige boel maar eerst nog even de Tipi opzetten en daarvoor moet iets van 20 kuub sneeuw worden weggeschept.
We krijgen erg veel complimenten van de noren over de trip, respect! De volgende dag een beetje rondhangen en kijken naar allerlij bijzondere voertuigen, dit is toch weer heel anders dan het Elefanten treffen...ook een stuk kleiner. Op het meer dat nu bevroren is wordt aan ijsvissen gedaan, daarvoor is een speciale boor waarmee een gat in het ijs wordt geboord en dan gaat het lijntje door het gat naar beneden. Het is reuze gezellig op het treffen en ook heel mooi weer, iedereen vermaakt zich zo op zijn manier.

24 feb: Back Home

Nou ja nog niet helemaal! eerst gaan we nog naar Ot en Linda waar we met de hele groep (11man) blijven slapen en daarna naar Goteburg om de boot naar kiel te nemen. Dat werd natuurlijk weer een gezellige boel bij hun en we hebben meteen de spikes verwijderd want die zijn in Duitsland verboden, we danken Ot en Linda voor de gastvrijheid. De volgende dag bereiken we zonder problemen de boot en ook daar wordt het weer gezellig, alleen hebben we steeds problemen met de security over zelf meegenomen drank. De hele avond blijft het een kat en muisspel tussen ons en de security mensen en in het bijzonder met Miss Jezus die haar uiterste best deed om ons te betrappen met eigen drank, dat mag niet omdat dat omzetverlies voor de bar is (wat een flauwe kul! ze hebben een mega omzet aan ons!). Dat ze er de pest in had bleek de volgende dag toen we bij het verlaten van de boot Alcohol controle kregen van de Polizei, iedereen kwam erdoor behalve Ruud want die kreeg de hoofprijs. Voor hem rijontzegging en een boete tot genoegen van Dennis, Dennis kon namelijk als vervangende chauffeur op zijn BMW span rijden en daar had hij veel zin in. De rit naar huis was erg nat, een regenbui van 400Km en de WD40 was wederom weer hard nodig om de machines draaiende te houden. Uiteindelijk komen we bij de motorschuur aan waar we worden ontvangen door het thuis front kompleet met versieringen en T Shirts, tijd voor de afterparty.